Warszawa, 2006.01.31
MINISTER PRACY i POLITYKI SPOŁECZNEJ
Pan
Bogdan BORUSEWICZ
MARSZAŁEK SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
W odpowiedzi na przesłane przez Pana Marszałka przy piśmie z dnia 29 grudnia 2005 r. znak BPS/DSK-o43-19/05 oświadczenie Senatora Stanisława Koguta złożone podczas 3 posiedzenia Senatu RP, z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów wyjaśniam, co następuje:
Nie jest planowana likwidacja państwowego funduszu celowego, którego zadaniem jest wspieranie rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych. Projektowane sq natomiast zmiany w organizacji instytucji obsługującej fundusz, które zmierzać będą do usprawnienia jego funkcjonowania i bardziej ekonomicznego gospodarowania środkami m.in. poprzez ograniczenie wydatków administracyjnych.
Przy ustalaniu kierunków planowanych zmian w systemie wspierania osób niepełnosprawnych bierze się pod uwagę m.in. to, że:
projektowane rozwiązania powinny zakładać pozostawienie wyodrębnionego państwowego funduszu celowego z dotychczasowymi źródłami finansowania ustawowych zadań i reformą nadmiernie rozbudowanego aparatu administracyjnego obsługującego ten system, ustanowiony powinien być jeden ośrodek decyzyjny kreujący politykę społeczną państwa wobec osób niepełnosprawnych pozostającą w gestii ministra pracy i polityki społecznej, w którego dyspozycji powinny pozostać również środki wyodrębnionego funduszu celowego, co dawałoby gwarancję stabilności finansowania zaplanowanych działań, środki zaoszczędzone w wyniku przeformułowania systemu powinny zostać przeznaczone na wspieranie aktywizacji i zatrudnienia osób niepełnosprawnych, co jest zasadniczym celem funkcjonowania wyodrębnionego funduszu celowego.
Ewentualne zmiany organizacyjne weszłyby w życie nie wcześniej niż od 2007 r., natomiast przedłożenie propozycji kompleksowych rozwiązań poprzedzone zostanie szeroko zakrojoną debatą społeczną nad kształtem systemu wspierania osób niepełnosprawnych, w tym także zasad jego finansowania. W debacie - której harmonogram przesyłam w załączeniu -będą uczestniczyć pracodawcy osób niepełnosprawnych, związki
zawodowe, organizacje pozarządowe działające na rzecz osób niepełnosprawnych lub zrzeszające te osoby, przedstawiciele administracji rządowej i samorządowej, świata nauki, biznesu i polityki, a także parlamentarzyści, których udział w debacie uważam za ważny i mogący wnieść istotny wkład w budowanie nowego systemu.
Pragnę jednocześnie zapewnić, że wdrażanie zmian nie spowoduje zakłóceń w finansowaniu ze środków funduszu zadań w zakresie aktywizacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych oraz przeciwdziałania ich wykluczeniu społecznemu.
