|
Oświadczenie w sprawie wystawy poświęconej błogosławionemu Ojcu Stanisławowi Papczyńskiemu
15 lipca 2010 r.
Wielce Szanowny Panie Marszałku,
Szanowni Panowie Wicemarszałkowie,
Zwracam się do Prezydium Senatu z prośbą o zgodę na zorganizowanie w naszej siedzibie wystawy poświęconej pamięci bł. Stanisława Papczyńskiego - patrioty, teologa, kaznodziei, wychowawcy, twórcy Zgromadzenia Marianów.
Stanisław Papczyński od Jezusa i Maryi urodził się 18 maja 1631 w Podegrodziu, zmarł 17 września 1701 r. w Górze Kalwarii pod Warszawą.
Błogosławiony kościoła katolickiego, kapłan, pijar, założył Zgromadzenie Księży Marianów. Kształcił się w kolegiach jezuickich pijarskich. Pracował jako duszpasterz i wychowawca pijarski w Warszawie, był cenionym spowiednikiem (spowiadał m. in. nuncjusza Antonio Pignatellego, późniejszego papieża Innocentego XII).
Zrażony liberalizacją reguły poprosił o zwolnienie ze ślubów i przystąpił do zakładania nowego dzieła apostolskiego. Przyjął biały habit na cześć Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i założył pierwszą wspólnotę w Puszczy Korabiewskiej, później nazwanej Mariańską. Od tego momentu liczy się historię Zgromadzenia Księży Marianów.
Niedługo później biskup poznański zaprosił marianów do tworzonej właśnie Nowej Jerozolimy (obecnie Góra Kalwaria). Stanisław Papczyński wraz ze swoją wspólnotą prowadził tam opiekę duszpasterską nad pielgrzymami. Stopniowo zapadał na zdrowiu, dożył jeszcze zatwierdzenia marianów jako zakonu o ślubach uroczystych, składanych na pochodzącą z Francji Regułę 10 cnót NMP. Grób Stanisława Papczyńskiego znajduje się w Górze Kalwarii. W 1992 r. zatwierdzono dekret o heroiczności jego cnót. 12 lutego 2007 r. w związku z planowaną beatyfikacją, dokonano kanonicznej ekshumacji jego ciała. Beatyfikacja Stanisława Papczyńskiego odbyła się 16 września 2007 r. w Licheniu. O wartości spuścizny pisarskiej i aktualności jego nauczania przesądził fakt, iż Błogosławiony działał w wyjątkowo trudnym dla Ojczyzny okresie.
Po śmierci Władysława IV Stefan Chmielnicki rozgromił pod Pilawcami pospolite ruszenie. Konsekwencją zwycięstwa nad siłami kozacko-tatarskimi pod Beresteczkiem stała się wojna z Rosją. Skorzystali z tego Szwedzi i napadli Rzeczpospolitą. Obrona Jasnej Góry odwróciła bieg wydarzeń i pociągnęła za sobą śluby lwowskie Jana Kazimierza l kwietnia 1655 r. Obserwował to młody Papczyński - uczeń pijarski z Podolińca. Na czas oswobodzenia ziem polskich przez Sobieskiego (1673 r. - zwycięstwo pod Chocimiem) przypada powołanie Zgromadzenia Marianów w Puszczy Mariańskiej.
Ojciec Papczyński stał się jednym z wybitniejszych mistyków i humanistów swojej epoki.
Zwany "apostołem Mazowsza" nauczał teologii spekulatywnej, z naciskiem na znaczenie
miłości w życiu człowieka.
W "Regule życia...", przygotowanej dla powołanego przezeń zgromadzenia, drobiazgowo
uregulował cele i cnoty eremitów. W "Zwiastunie nauk..." zawarł liczne wskazówki
odnoszące się do sztuki wymowy, polemiki, dowodzenia, przekonywania - szeroko
rozumianych sztuk retorycznych.
"Wejrzenie głąb serca - rozmyślania na cały rok" - są fundamentem poznania duchowości
o. Papczyńskiego.
Życie i nauczanie ojca Stanisława Papczyńskiego są aktualne poprzez harmonijne łączenie
szczerze polskiego Kultu Maryjnego z głębokim przywiązaniem do własnego państwa
1 narodu; poprzez podporządkowanie bytowania przyjętej i z żelazną konsekwencją przestrzeganej hierarchii wartości. Ojciec Papczyński nie wahał się wchodzić w konflikty z możnymi ówczesnego świata, gdy uznawał to za uzasadnione wyznawanymi przezeń wartościami. Był szczerym nonkorfomistą i skutecznym organizatorem. W swoim nauczaniu, kierowanym do współczesnych polityków, zawarł wiele elementów wskazujących na praktyczne konsekwencje przyjętej aksjologii. Pokazywał, jakie zobowiązania ma wobec swojej społeczności polityk - katolik - patriota. Ojciec Papczyński należy do tych Polaków, którzy budowali fundamenty naszej dzisiejszej tożsamości i choćby z tej przyczyny popularyzacja jego osoby jest obowiązkiem parlamentu. Prócz zainicjowania wystawy zamierzam także, z grupą senatorów, wystąpić z inicjatywą okolicznościowej uchwały.
Otwarcie wystawy byłoby skorelowane z przyjęciem tej uchwały, wzorowanej w pewnej mierze na tekście, który Senat dedykował innemu zakonnikowi z Góry Kalwarii, kapucynowi Honoratowi Koźmińskiemu.
Wystawę przygotują księża marianie (mam zapewnienie ojca Prowincjała). Udział Senatu polegałby na udostępnieniu pomieszczeń, stelaży, pewnej pomocy technicznej i ewentualnie -dofinansowaniu lub sfinansowaniu okolicznościowego wydawnictwa. Sądzę, że koszty tej publikacji zamknęłyby się w kwocie 3 000 zł.
Uroczyste otwarcie wystawy wiązać się będzie z zaproszeniem grupy kilkudziesięciu zainteresowanych (w tym ojców marian z polskiej prowincji, szkół, których młodzież jest katechizowana przez marian). Ich godne przyjęcie wymagać może wyasygnowania na poczęstunek (kawa, herbata, ciasteczka) kwoty nie przekraczającej 1000 zł.
Wiele wartościowych dla współczesnych cnót znajdujemy w osobie Błogosławionego, wiele zaś cennych nauk - w jego piśmiennictwie. Zorganizowanie w siedzibie Senatu okolicznościowej wystawy w sąsiedztwie czasowym rocznicy śmierci i beatyfikacji (wrzesień, październik) pozwoli na popularyzację jego spuścizny i cnót wśród młodzieży.
Stanisław Kogut - Senator Rzeczypospolitej Polskiej
|
